Manolis Hiotis

Πάει και η Κυριακή, και από Δευτέρα πάλι, πίκρα και σκοτάδι.

Ίσως το καθιερώσουμε, μουσικά post τις Κυριακές, αν συμφωνεί βεβαίως και ο Ρόμπι.



Μανώλης Χιώτης......

1936

 Τη χρονιά αυτή πεθαίνουν 6 πρώην πρωθυπουργοί της Ελλάδας.

 Ο Κονδύλης, ο Βενιζέλος και μετά ο Δεμερτζής. Αυτοί οι 3 θάνατοι δίνουν την έμπνευση στο Μάρκο να γράψει ένα τραγούδι. Το γράφει λοιπόν και το τραγουδάει πριν τον προλάβει η λογοκρισία του Μετάξα.

Μετά από τη δημιουργία του τραγουδιού πρόλαβαν και πεθάναν άλλοι 3 την ίδια χρονιά, ο Τσαλδάρης, ο Ζαΐμης και ο Παπαναστασίου....

Σήμερα είναι Κυριακή.....

 Σήμερα είναι Κυριακή και πίνουμε απ’ το πρωί. Αυτό είναι το αγαπημένο γηπεδικό σύνθημα. Βέβαια  η αλήθεια είναι οτι δεν είμαστε συχνοί επισκέπτες των γηπέδων αλλά αυτο το σύνθημα μας  εκφράζει,  μερικώς.

 Έτσι, Κυριακή σήμερα, αγαπημένη μέρα. Προτιμήσαμε να την περάσουμε πιο ξεκούραστα, εσώκλειστοι, πήραμε την εφημερίδα μας, την πληρώσαμε εις διπλούν (μας άρεσε το ένθετο περιοδικάκι) φτιάξαμε το καφεδάκι μας  και η αλκοόλη περιμένει στο ψυγείο.

Και αντί να είμαστε σε καμία παραλία και να θαυμάζουμε το απέραντο γαλάζιο, είμαστε μέσα σ το laptop και από το παράθυρο βλέπουμε 14 κέραιες τηλεόρασης και 9 ηλιακούς θερμοσίφωνες.

Δεν πειράζει όμως, το καλοκαίρι έχει ψώμι μπροστά του, μέσα σήμερα, καφεδάκι, αλκοόλες και τραγουδάκια......

Και μιας και είπαμε, Κυριακή και εσώκλειστοι......

World War 1

Just pictures

 Frank Hurley/Getty 

www.famhist.us

Gassed, John Singer Sargent (1919)

Red cross during war

www.worldwarone.it

Hulton Archive/Getty Images

                                                                             wikipedia

Νοnstop Xαρούλα

Λίγο η καλοκαιρινή ραστώνη, λίγο οι συνεχόμενοι αγώνες του μουντιάλ και έχω παραμελήσει το castus. Ευτυχώς το αφεντικό είναι στις καλές του και δεν γκρινιάζει πολυ.

Σήμερα η μέρα κανονικά πρέπει να αφιερωθεί σε λάτιν ρυθμούς λόγω των ματς που παίζουν μόνο νοτιοαμερικάνικες χώρες, αλλά εμείς θα επιμείνουμε σε ελληνικά ακούσματα, φανερά επηρεασμένοι από το διαφημιστικό της ΝΕΡΙΤ για τον αυριανό αγώνα των δικών μας. Τόση Αλεξίου μαζεμένη, ούτε στις εποχές της δόξας του Μελωδία δεν ακούγαμε...

Νοnstop Χαρούλα λοιπόν και ες αύριον τα σπουδαία.

https://www.youtube.com/playlist?list=PL4C75C6EA6979ABA0

Greece vs Costa Rica

      

Τελείωσε η πρώτη φάση του Παγκοσμίου κυπέλου και στην επόμενη φάση θα συναντηθούν δύο ομάδες που ίσως αποτελούν έκπληξη για πολλούς: Η Ελλάδα και η Κόστα Ρίκα.

Δύο χώρες με πολύπλοκη γεωγραφία αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά η μία με την άλλη.

Από τη μία η Ελλάδα, χώρα που ενώνει τρεις ηπείρους και από την άλλη η Κόστα Ρίκα, χώρα που χωρίζει δύο ωκεανούς και ενώνει Βόρεια και Νότια Αμερική.

Δύο χώρες με πλούσια εδάφη αλλά και αρκετά όμορφα, που προσελκύουν πολλούς επισκέπτες, και παρ' ολ' αυτά έχουν καταφέρει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού τους να είναι φτωχό.

Η Costa Rica λοιπόν, χώρα της Κεντρικής Αμερικής που το όνομα της στα ισπανικά σημαίνει "πλούσια ακτή" συνορεύει από το βορά με τη Νικαράγουα και από το νότο με τον Παναμά.

Έχει πληθυσμό γύρω στα 4.5 εκατομμύρια με επίσημη γλώσσα τα ισπανικά καθώς το 1502 την "επισκέφθηκε" ο Κολόμβος.

 H Κόστα Ρίκα κέρδισε την ανεξαρτησία της από την Ισπανία  την 15η Σεπτεμβρίου του 1821 !!

Ο κοσταρικανός εμφύλιος πόλεμος ήταν το πιο αιματηρό επεισόδιο της ιστορίας της Κόστα Ρίκα τον 20ο αιώνα. Διήρκεσε 44 ημέρες (από τις 12 Μαρ με 24 Απρ, 1948!!), κατά τον οποίο περίπου 2.000 άνθρωποι πιστεύεται ότι έχασαν τη ζωή τους.

Ο καφές και η μπανάνα είναι τα δύο σημαντικότερα προϊόντα της οικονομίας από τον 19ο αιώνα.

ΥΓ.  Στο Πανεπιστήμιο είχα ένα συμφοιτητή από την Κόστα Ρίκα. Δεν θυμάμαι το όνομά του, όλοι τον φωνάζαν " Κόστα Ρίκα".

Misirlou

Ίσως το πιο γνωστό ελληνικό τραγούδι με πάρα πολλές διασκευές και εκτελέσεις από Έλληνες και ξένους. Πιο διάσημη αυτή του Dick Dale που έγινε soundtrack στην ταινία Pulp   Fiction αλλά και η διασκευή των Black Eyed Peas, Pump it.

Ο τίτλος «Μισιρλού- Misirlou» προέρχεται από την αραβική λέξη Misr που σημαίνει Αιγύπτια.
Το τραγούδι μιλάει για τον  έρωτα  ενός χριστιανού για μία μουσουλμάνα Αιγύπτια, δύσκολα πραμάτα για την εποχή.

Πολύς λόγος έχει γίνει για αυτό το υπέροχο τραγούδι και ιδίως για την καταγωγή του.

Ηχογραφήθηκε το 1925 στην Αμερική  από τον Τίτο Δημητριάδη. Η σύνθεση  του τραγουδιού πιθανολογείται ότι έγινε στη Μικρασία από κάποιον άγνωστο τραγουδοποιό, αν και ο Ελληνοαμερικάνος μουσικός Νίκος Ρουμπάνης εμφανίζεται ως συνθέτης του τραγουδιού....

Male chauvinism.....nothing without a woman or a girl.

                           

                            “It's a Man's Man's Man's World”

                                          James Brown | 1966

Playing on the title of the 1963 comedy blockbuster flick It's a Mad Mad Mad Mad World, James Brown's song began its musical life as the single "I Cried," by Tammi Terrell, released on his Try Me Records label, before he used the same dramatic melody for his own classic. The lyric concern male dominance with a caveat -- "that it would be nothing without a woman or a girl." The idea for the song was sprung from something Brown's then-girlfriend Betty Jean Newsome said. "And riding along in the car, I wrote 'It's a Man's World,' but I let her have a piece, because that is where the idea came from," said Brown about sharing the songwriting credit with Newsome. Its tenderness is also evidenced by the number of men and women who've seen fit to record it since.

[http://www.rollingstone.com]

Σε λίγο διαφορετικό ύφος από το προηγούμενο post.

Ένα πολύ ωραίο τραγούδι του James Brown και της Betty Jean Newsome που πολλοί το κατέκριναν για σεξιστικούς στίχους που εξυμνούν τον ανδρικό σωβινισμό...

                                      

John Lee Hooker

 Πριν από 13 ακριβώς χρόνια πέθανε ο μεγάλος αφροαμερικάνος μπλουζίστας John Lee Hooker.



  Ας ακούσουμε ένα τραγούδι του...

Ελιτισμός από την ανάποδη

Αντε να γράψουμε τίποτα, γιατί ο πρόεδρος απειλεί ανοιχτά με περικοπές πλέον...

H ιδέα για να γίνει αμιγώς ποδοσφαιρικό-στοιχηματικό το μπλογκ κατά τη διάρκεια του μουντιάλ δυστυχώς απορρίφθηκε (αν και όχι με συνοπτικές διαδικασίες), οπότε η ανάρτηση θα περιοριστεί σε ένα πιο πολιτικού περιεχομένου σχόλιο.

Η σύνδεση του ποδοσφαίρου με την εμπορική εκμετάλλευση και την επιχειρηματική δραστηριότητα είναι από πολλές δεκαετίες τώρα γνωστή. Οι ρομαντικοί, οι λάτρεις της μπαλίτσας και οι οπαδοί το έχουν αποδεχτεί πλέον. Όσοι δεν το υπερασπίζονται ανοιχτά, το θεωρούν είτε αναγκαίο κακό, είτε αδιαφορούν συμβιβασμένα.

Έρχονται όμως κάποιες καταστάσεις όπως το μακελειό που γίνεται τώρα στη Βραζιλία, που σου θυμίζουν με τον πιο έντονο τρόπο την πραγματική έννοια του ποδοσφαίρου. Την κοινωνική του διάσταση, με τη λαϊκή του βάση, η οποία αντί να παρακολουθεί το μουντιάλ, διαδηλώνει. Και τότε είναι που κομπλάρεις...

Τότε είναι που καταλαβαίνεις πως το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει, από παιχνίδι του λαού και της φτωχολογιάς μετατράπηκε σταδιακά σε παιχνίδι όλων. Το παρακολουθούν από χαζογκόμενες της Γλυφάδας μέχρι χαρτογιακάδες χρηματιστές. Από μετανάστες στις οικοδομές, μέχρι γυναίκες πρωθυπουργοί της Γερμανίας.

Αυτό δεν θα ήταν κάτι κακό απαραίτητα, άλλωστε μιλάμε για το πιο "δημοκρατικό" σπορ του κόσμου, με απλούς κανόνες, εύκολη πρόσβαση, μηδέν εξοπλισμό.

Ναι, αλλά έλα που γίνεται κακό όταν για να μπορέσουν να δουν το υπερθέαμα του μουντιαλ με την ησυχία τους οι χαζογκόμενες, οι χαρτογιακάδες και οι πολιτικοί, θα πρέπει να σκοτωθούν πιτσιρίκια στις φαβέλες και εργάτες στις κατασκευές. Θα πρέπει να εκδιωχθούν οικογένειες από τα σπίτια τους, θα πρέπει να αφαιμαχθεί οικονομικά ένας λαός...

Λύση δεν υπάρχει. Όσο πιο δημοφιλές γίνεται το ποδόσφαιρο, τόσο πιο πολλά φράγκα θα παίζονται, και τόσο πιο πολύ θα αυξάνονται τέτοια περιστατικά, μέχρι που θα γίνουν ρουτίνα...

Το μόνο που μπορεί να γίνει, είναι να ξαναγυρίσει το ποδόσφαιρο στις ρίζες του. Να σταματήσουν να το βλέπουν και να κομπάζουν οι χαζογκόμενες, τα golden boys και τα υπουργικά συμβούλια. Ή τέλος πάντων, ας το παρακολουθούν αρκεί να το κρύβουν και να μην ασχολούνται. Ελιτισμός από την ανάποδη...

Come on Brazil

Σε λίγες ώρες αρχίζει το Μουντιάλ. 

Σε λίγες ώρες αρχίζει το Μουντιάλ στα γήπεδα της Βραζιλίας.

Τη Βραζιλία, πρώην αποικία των Πορτογάλων που την ανακάλυψαν το 1500 .

Τη Βραζιλία του μεγάλου Πελέ με πέντε κατακτήσεις Μουντιάλ και άλλη μία φορά διοργανώτρια χώρα, το 1950. Έχασε το τρόπαιο από την Ουρουγουάη.

Αρχίζει το Μουντιάλ σε μία χώρα όπου το ποδόσφαιρο είναι θρησκεία.

Εκεί που τα αγοράκια μεγαλώνουν με μία μπάλα στα πόδια τους.

Ξυπόλητα στις αλάνες μαθαίνουν μπάλα με όνειρο να γίνουν μεγάλοι ποδοσφαιριστές.

Και τα κοριτσάκια ημίγυμνα χορεύουν σάμπα.

Τέλειος συνδυασμός: Το αρσενικό φύλο, ποδόσφαιρο και το θηλυκό χορεύει ημίγυμνο.

Τέλειο θέαμα. Οι Βραζιλιάνοι ίσως θεωρούν την αίσθηση της όρασης την πιο σημαντική από τις πέντε ανθρώπινες αισθήσεις.   

Και πάμε τώρα από τις παραγκούπολεις που μεγαλώνουν τα βραζιλιανάκια στις γηπεδάρες των δισεκατομμυρίων για χάρη του Μουντιάλ 2014. Αντίθεση μεγάλη.

Οι διαμαρτύριες πολλές. Δε ξέρουμε από εδώ που είμαστε ακριβώς το μεγεθός τους. Μπορεί να είναι και ακόμα περισσότερες από αυτά που ακούμε από εδω. 

Η Βραζιλία μεγάλη χώρα, ναι, μεγάλος πληθυσμός, από τις μεγαλύτερες οικονομίες στον κόσμο αλλά και πολύ μεγάλη φτώχεια. Έτσι γίνεται συνήθως.

Τους ευχόμαστε τουλάχιστον να το ευχαριστηθούν και 
          
                                                                                                                        ας το πάρουν...

Castus Blog

    
    Το μπλογκ αυτο δημιουργήθηκε με σκοπό την προβολή και συζήτηση θεμάτων ιστορικού, ανθρωπολογικού, κοινωνικού, φιλοσοφικού, μουσικού και γενικότερα πολιτικού περιεχομένου.

   
    Υπάρχουν ήδη και θα υπάρξουν και αναφορές σε αθλητικά θέματα καθώς η ίδρυση του μπλογκ έτυχε να συμπέσει με το μέγαλο αθλητικό γεγονός της Βραζιλίας.(θα προσπαθήσουμε να μην ξεφύγουμε με αυτό).

   Η γενικότερη θεματολογία θα ειναι πολιτική καθώς, κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα θεώρειται ως μία πολιτική πράξη.

Vamos Argentina

Φίλε Ρόμπι,

Συγχώρεσε με για την αμέλειά μου τον τελευταίο καιρό για τη σελίδα μας αλλά όπως θα ξέρεις ο χρόνος μου είναι πολυ περιορισμένος αυτές τις μέρες.

Σε τέσσερις μέρες αρχίζει το Παγκόσμιο και βρίσκομαι σε ατελείωτες σκέψεις και στοχασμούς για τον πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης.

Προσανατολίζομαι να επενδύσω τις οικονομίες μου σε δύο άκρως συμπαθέστατους παίχτες:

Τον Λιονέλ Μέσι και τον Γουέιν Ρούνεϊ

Θα ήθελα το σχόλιο σου πάνω σε αυτό.

Εύχομαι επίσης η αγαπημένη μας Argentina  του μεγάλου CHE και του μεγάλου PERON να το σηκώσει.

Ηere's to you, Nicola and Bart...

Kαι επειδή το αφεντικό δεν λέει να ποστάρει τίποτα, ας ακούσουμε λίγο Joan Baez...

American Blues meets Greek Rebetiko

Μόνη μας πατρίδα τα παιδικά μας χρόνια

Federico Garcia Lorca

Γεννήθηκε μια μέρα σαν σήμερα το 1898. Πέθανε στα 38 του, στις απαρχές του ισπανικού εμφυλίου. Τον εκτελέσανε κάπου κοντά στη Γρανάδα. Κάποιοι που δεν κατάλαβαν ποτέ το έργο του. Το είχαν καταλάβει αυτοί που τους οπλίσανε το χέρι όμως. Και φοβόντουσαν...

'Ετσι γίνεται συνήθως.

Γράφτηκαν πολλά για τον Λόρκα, ακόμα πιο πολλά του αφιερώθηκαν.Αμέτρητoi δικοί του στίχοι θα ταίριαζαν σίγουρα. 'Ετυχε όμως να τον έχω συνδέσει στη μνήμη μου με αυτή τη στροφή του Μάνου Ελευθερίου, από τη "Δίκοπη ζωή".

Κρυφά και φανερά σ' ακολουθούνε
οι συμμορίες κι οι βασανιστές
και ψάχνουν μέρα - νύχτα να σε βρούνε,
μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε
γιατί ποτέ δεν ήταν ποιητές,
το χώμα που πατούν να προσκυνούνε..

'Ισως να είναι άλλο ένα τραγούδι γραμμένο για αυτόν. Ιδέα δεν έχω. Ταιριάζει όμως...

Ο ποιητής της πιο όμορφης θάλασσας

Δὲ χύνουν δάκρυ
     μάτια ποὺ συνηθίσαν νὰ βλέπουνε φωτιὲς
δὲ σκύβουν τὸ κεφάλι οἱ μαχητὲς
              κρατᾶν ψηλὰ τ᾿ ἀστέρι
                             μὲ περηφάνεια
δὲν ἔχουμε καιρὸ νὰ κλαῖμε τοὺς συντρόφους
              τὸ τρομερό σας ὅμως κάλεσμα
                            μὲς στὴ ψυχή μας
              κι οἱ δεκαπέντε σας καρδιὲς
                  θὲ νὰ χτυπᾶνε
                          μαζί μας
              τὸ σιγανό σας βόγγισμα
                            σὰν προσκλητήρι
χτυπᾶ στ᾿ ἀφτιά μας
                 σὰν τὸν ἀντίλαλο βροντῆς.

      Στάχτη θὰ γίνεις κόσμε γερασμένε
             σοῦ ῾ναι γραφτὸς ὁ δρόμος
                            τῆς συντριβῆς
      καὶ δὲ μπορεῖς νὰ μᾶς λυγίσεις
                σκοτώνοντας τ᾿ ἀδέρφια μας τῆς μάχης
καὶ νὰ τὸ ξέρεις
       θὰ βγοῦμε νικητὲς
                κι ἂς εἶναι βαριές μας
                             οἱ θυσίες.
Μαύρη ἐσὺ θάλασσα γαλήνεψε
                         τὰ κύματά σου
καὶ θά ῾ρθει ἡ μέρα ἡ ποθητὴ
            ἡ μέρα της ειρήνης
                         τῆς λευτεριᾶς σου
                                  ὦ ναὶ θά ῾ρθει    
            ἡ μέρα ποὺ θ᾿ ἁρπάξουμε τὶς λόγχες
             ποὺ μὲς στὸ αἷμα τὸ δικό μας
                                 ἔχουνε βαφτεῖ.

Ναζίμ Χικμέτ, γεννήθηκε Οθωμανός στη Θεσσαλονίκη, αγωνίστηκε, επαναστάτησε, φυλακίστηκε, βασανίστηκε, εκδιώχθηκε. 'Εζησε χρόνια χωρίς πατρίδα, και τελικά πέθανε ως Πολωνός σαν σήμερα στη Μόσχα.

Τον ξανακάνανε Τούρκο (ερήμην του) μισό αιώνα μετά...

Listen little man

I understand you. Because time and time again I've seen you naked in body and soul, without your mask, political label, or national pride. Naked as a newborn babe, naked as a field marshal in his underclothes. I've heard you weep and lament; you've told me your troubles, laid bare your love and yearning. I know you and understand you. I'm going to tell you what you are, little man, because I really believe in your great future. Because the future undoubtedly belongs to you, take a look at yourself. See yourself as you really are. Hear what none of your leaders or spokesmen dares to tell you:

You're a "little man," a "common man." Consider the double meaning of these words "little" and "common"...

Don't run away! Have the courage to look at yourself!...

....You differ from a great man in only one respect: the great man was once a very little man, but he developed one important quality: he recognized the smallness and narrowness of his thoughts and actions. Under the pressure of some task which meant a great deal to him, he learned to see how his smallness, his pettiness, endangered his happiness. In other words, a great man knows when and in what way he is a little man. A little man does not know he is little and is afraid to know.....

I say: Only you yourself can be your liberator!

Source [Wilhelm Reich, Listen little man]

Άπατρις

Η Ρόζα Εσκενάζυ, ή αλλιώς Σάρα Σκενάζη ή Ζαρντινίδη, όπως λέγεται ότι ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ των ετών 1883-1890 από γονείς Εβραίους, σεφαρδίτικης καταγωγής (Ισπανοεβραία). Γύρω στο 1900, η οικογένειά της μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά ξεκίνησε ως χορεύτρια στον Πειραιά (γύρω στο 1910) αλλά σύντομα άρχισε επίσης να τραγουδά ελληνικά, τουρκικά και αρμενικά τραγούδια. Στα μέσα της δεκαετίας του '20 κατέβηκε στην Αθήνα κι έπιασε δουλειά ως τραγουδίστρια στα στέκια των μουσικών της προσφυγιάς.....

Τη δεκαετία του 1940 και πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ταξίδεψε ως τραγουδίστρια στα Βαλκάνια, την Τουρκία και τη Μέση Ανατολή. Μετά τον πόλεμο, έκανε περιοδείες στις Η.Π.Α. Μάλιστα, όταν το ’52 ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη καταγράφηκε ως «άπατρις» στον κατάλογο του πλοίου. Συμβολικό, γιατί τελικά η Ρόζα Εσκενάζυ δεν ανήκε πουθενά, πατρίδα της ήταν όλη η Μεσόγειος....

Στις 2 Δεκεμβρίου του 1980 πέθανε στο σπίτι της στην Κηπούπολη Περιστερίου, μόνη, αβοήθητη και σε άθλια κατάσταση λόγω προχωρημένου Αλτσχάιμερ.


ΠΗΓΗ:  Νάνσυ Φαφούτη  από tvxs.gr

History of Europe

Source: http://geacron.com/home-en/
Music: Globus - Crusaders of the Light

World History

Source: http://geacron.com/home-en/
Music: Vangelis - Across The Mountains