Καλό χειμώνα

Καλησπέρα σε όλο τον κόσμο.

Καλό χειμώνα.

Μερικοί αρέσκονται να λένε καλό φθινόπωρο. Δεν τους αρέσει να ακούνε τον Σεπτέμβρη ευχές για καλό χειμώνα. Μάλλον πέρασαν καλά το καλοκαίρι.

Λες και ποτέ ευχόμαστε καλή άνοιξη.

Για άλλους καλή χρονιά. Για πολλούς οι αλλαγές στη ζωή τους ξεκινούν το Σεπτέμβρη μαζί με τα σχολεία και όχι το Γενάρη που μετά από μερικές μέρες αργίας και γιορτών τα πράματα συνεχίζουν από εκεί που τα αφήσαμε.

Καλή χρονιά λοιπόν, σχολική, ακαδημαϊκή, εργατική και ό,τι άλλο...

14 Αυγούστου 1954

Σε τούτη την πατρίδα τί γυρεύω,
με μισθοφόρους και πραιτωριανούς,
τη δόξα σου γονατιστός να ζητιανεύω,
και να χτυπώ την πόρτα σου στους ουρανούς,

Σαν ψίχουλα είναι τούτα τα στιχάκια,
από συμπόσια και ξενύχτια ποιητών,
τα ψυθιρίζουν οι χαφιέδες στα σοκάκια,
εκεί που πάω σαν το ψάρι να πιαστώ,

Κινήσαμε για μακρινό ταξίδι
κι η νύχτα φαρμακώνει τα φιλιά
ποιος κόσμος μας κρατάει και ποιο σανίδι
απόψε που δικάζουν τον Πλουμπίδη.
Οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά.

Πως πέρασαν οι μέρες

O Ρόμπι επέστρεψε στην πρωτεύουσα, ο πρόεδρος ετοιμάζει βαλίτσες για Καραιβική, το μπλογκ χιλιάρισε, η Πανάθα αποκλείστηκε, το φεγγάρι γέμισε και επιτέλους ο δεκαπενταύγουστος είναι προ των πυλών.

Μέχρι τότε χαλαρώνουμε και ευχόμαστε καλές διακοπές σε όσους δεν έχουν πάει ακόμα.

Και καλό χειμώνα σε όσους γυρίσαν ήδη στην μεγάλη πόλη (καλή ώρα).

Ρεμπέτικο

Γιοβάν Τσαούς                Πόντος------->
Παναγιώτης Τούντας      Σμύρνη------>
Ανέστης Δελιάς                Σμύρνη-------->
Κώστας Σκαρβέλης          Πόλη ------->
Βαγγέλης Παπάζογλου    Σμύρνη --------->                       Πειραιάς    
Γιάννης Παπαϊωάννου     Κίος-------->
Σπύρος Περιστέρης           Σμύρνη----->
Στράτος Παγιουμτζής       Αϊβαλί----->
Απόστολος Χατζηχρήστος       Σμύρνη --->


    Το Ρεμπέτικο, μουσική με ρίζες ανατολής, με κιθάρες, ταμπουράδες έρχεται στον Πειραιά κατά τη Μικρασιάτικη καταστροφή.
    Εκεί στην «αλητεία» του Πειραιά συναντά το μπουζούκι του Βαμβακάρη, ο οποίος έχει εγκατασταθεί εκεί ερχόμενος από τη Σύρο.
    Συναντά και άλλους, τον Κηρομύτη, τον Γκόγκο, τον Γενίτσαρη, τον Μάθεση, τον Μπάτη από τα Μέθανα.
    Φυσικά όταν μιλάμε για Ρεμπέτικο δεν πρέπει να ξεχνάμε τον μεγαλύτερο συνθέτη, Βασίλη Τσιτσάνη αλλά και τον τετράχορδο Μανώλη Χιώτη.
   
     Όλοι αυτοί, αλλά και άλλοι πολλοί, δημιουργούν το Ρεμπέτικο, το Λαϊκό, το Ελληνικό τραγούδι, τη βάση της ελληνικής μουσικής...


Από την ταινία Το Ρεμπέτικο του Κώστα Φέρρη 1983

Χασάπικο Πολίτικο

Cherchez la femme

3 Αυγούστου

   

    Και ενώ ο Ρόμπι παραθερίζει, μας την έκανε με το που μπήκε ο αύγουστος, και δεν ξέρουμε πότε θα γυρίσει (ούτε και αυτός ξέρει), εμείς συνεχίζουμε να κοιτάμε από το παράθυρο τις ταράτσες της Αθήνας.

    Που θα πάει όμως, η 15η αυγούστου πλησιάζει, να πάμε και εμείς κάπου για 5-6 μέρες να ξεφτυλιστούμε σαν Άγγλοι τουρίστες.

    Ελπίζουμε ο Ρόμπι τουλάχιστον να περνάει κάλα, να μας έρθει πίσω μαυρισμένος και εμείς ας ακούσουμε κανά τραγουδάκι προς το παρόν...

Big kids

Σωτήρης Πέτρουλας

Έτος 1965, και στη "δημοκρατική" Ελλάδα αστυνόμοι σκοτώνουν κατά τη διάρκεια μεγάλης φοιτητικής πορείας τον σπουδαστή της τότε Ανωτάτης Εμπορικής Σωτήρη Πέτρουλα. Για την ακρίβεια τον στραγγαλίζουν. Και μετά ντύνονται γιατροί για να μη γίνει σωστά η νεκροψία. Στη συνέχεια προσπαθούν να τον θάψουν ξημερώματα,στα κρυφά, ερήμην της οικογένειας του. Ο παπάς αρνείται να τελέσει την κηδεία στη ζούλα. Για κάποιο λόγο δεν βάλανε έναν αστυφύλακα να ντυθεί παπάς να ξεμπερδεύουνε. Δεν το σκέφτηκαν μάλλον.

Το μεσημέρι της 22 Ιουλίου γίνεται η κηδεία του Πέτρουλα. Γρήγορα μετατρέπεται σε μαζική αντιβασιλική-αντικυβερνητική διαδήλωση.

"Είδα χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες Λαού, να στριμώχνονται στα πεζοδρόμια, στα παράθυρα και τους εξώστες, και τα λουλούδια να πέφτουν βροχή κι είδα τη λαοθάλασσα που ακολουθούσε κι άκουσα τα συνθήματα και κατάλαβα πως αυτή δεν ήταν κηδεία, ήταν μια γιγάντια διαδήλωση, σε πάθος και σε όγκο, η τελευταία διαδήλωση του Σωτήρη:

Μάρτυρες, ήρωες οδηγούνε
τα γαλάζια μάτια σου
μας καλούνε."

Στρατής Τσίρκας, Η Χαμένη Άνοιξη

Same

We want more colour

Vamos a dar todo para que Argentina vuelva a ser campeón.

Πάμε να ξανακάνουμε την Αργεντινή πρωταθλήτρια λοιπόν.

Με τις πιθανότητες εναντίον της. Με την ποδοσφαιρική λογική εναντίον της. Ε και;

Εμείς είμαστε με την Αργεντινή, με τις φάτσες που μας θυμίζουν αλάνες, πατημένα κουτάκια, σκισμένες μπάλες SELECT και μελανιασμένα καλάμια. Είμαστε με τους γραφικούς οπαδούς, με τα πανιά του Τσε Γκεβάρα και την ταλαιπωρημένη φάτσα του προπονητή Σαμπέγια. Είμαστε με τις κλωτσιές και τις διαμαρτυρίες. Είμαστε με τον Ντιέγκο.

Σήμερα όσοι βλέπουν το ποδόσφαιρο σαν παιχνίδι δεν μπορούν παρά να υποστηρίζουν την Αργεντινή. Όσοι το βλέπουν σαν άθλημα ας πάνε με τη Γερμανία και την τακτική υπεροχή της.

Ούτως η άλλως, αύριο τα πιτσιρίκια πάλι Μέσι, Ντιμαρία και Λαβέτσι θα δηλώνουν, ούτε Κρος, ούτε Σβαινστάιγκερ και Κλόζε.

Vamos Argentina!

Fragosuriani

      

Άνω Σύρος

       Η πρώτη πόλη! Η πανέμορφη μικρή, γραφική, μεσαιωνική πολιτειούλα είναι απλωμένη στο κεντρικό λόφο του νησιού που στεφανώνεται από την εκκλησιά του Άγιου Γεωργίου, την καθολική.

      Η ίδρυση και η ζωή στην πόλη είναι στενά συνδεδεμένη με την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα.

   Το 1207 όταν οι Σταυροφόροι κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη, ο Βενετός Μάρκος Σανούδος καταλαμβάνει στ’ όνομα του Δόγη της Βενετίας Ερρίκου Δάνδολου τις περισσότερες από τις Κυκλάδες και τη Σύρο και ιδρύει το περίφημο Δουκάτο της Νάξου.

      Έτσι μετά από πολλούς αιώνες που η Σύρος είναι σχεδόν άσημη και αραιοκατοικημένη, αυτό το βραχονήσι των 84 τετραγωνικών χιλιομέτρων, αποκτά κατοίκους και δημιουργεί τον πρώτο οικισμό, έναν οικισμό που από άγνωστη αιτία κατοικείται από ένα σχεδόν συμπαγή καθολικό πληθυσμό.

      Με τους βράχους και τις πέτρες που υπάρχουν σε κάθε τετραγωνικό μέτρο γης, οι Συριανοί παλεύουν από αιώνες τώρα. Πουθενά αλλού η γη δεν έσφιξε με τόσο πείσμα τα δόντια της, όσο σ’ αυτό το νησί. Άλλα και ποτέ άλλοτε άνθρωποι δεν πολέμησαν τόσο επίμονα όσο οι Συριανοί χωρικοί. Άνθρωποι και γη στάθηκαν αντιμέτωποι και αναμετρήθηκαν. Νίκησαν οι Συριανοί!

    Βρήκαν νερό, φύτεψαν δέντρα και σκόρπισαν λαχανόκηπους στους λίγους κάμπους. Κι έζησαν και συντηρήθηκαν και το πιο σημαντικό είναι ότι οι κάτοικοι κίνησαν το ενδιαφέρον του βασιλιά στης Γαλλίας που έβαλε το νησί υπό την προστασία του.

      Με την κατάλυση του Βυζαντίου από τους Φράγκους, η Σύρος υπάγεται στην Ενετική κυριαρχία. Οι Ενετοί επιχείρησαν να επιβάλουν στο νησί φεουδαρχικό διοικητικό και οικονομικό σύστημα αλλά απέτυχαν. Οι χρόνοι της Ενετοκρατίας σφραγίζονται από συνεχείς διαμάχες μεταξύ διαφόρων Φράγκων ηγεμόνων που διεκδικούσαν την κυριαρχία των νησιών. Οι πειρατικές επιδρομές που ακολούθησαν σφοδρές σ’ όλο το αιγαίο, έπληξαν και τη Σύρο, παρ’ όλο που το νησί απολάμβανε την προστασία των δυτικών δυνάμεων και κυρίως της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Ο καθολικός κλήρος είχε μεγάλη πολιτική και οικονομική δύναμη στο νησί.

      Η διαρκώς αυξανόμενη κυριαρχία των Τούρκων στο αιγαίο, έγινε πια καθεστώς και στη Σύρο στα μέσα του 16^ου αιώνα, οπότε και οι τουρκοενετικές συγκρούσεις κλίνουν υπέρ της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το 1537 η Σύρο καταλαμβάνεται από τους Τούρκους. Η τουρκική διοίκηση στο νησί περιοριζόταν πάντα στην είσπραξη φόρων, ενώ παράλληλα είχε αρχίσει να αναπτύσσεται και η αυτοδιοίκηση. Οι κάτοικοι του νησιού υφίσταντο  επανειλημμένες επιδρομές από τους Φράγκους πειρατές που βρίσκονταν σε διένεξη με τους Τούρκους..... 

[Πηγή: http://hellas.teipir.gr]

Ο Μάρκος γράφει αυτό το υπέροχο τραγούδι για μία φραγκοσυριανή:

Pablo Neruda

Pablo Neruda or Neftali Ricardo Basoalto was born on July 12, 1904, in Parral Chile. Died on September 23, 1973 in Santiago, Chile.


In 1971 Neruda won the Nobel Prize for Literature. Gabriel Garcia Marquez once called him "the greatest poet on 20th century in any language"

"Lacrima para los vivientes América esclavizada Esclavos todos los pueblos Lacrimosa Tu fuiste el último sol Ahora dominan los duendes La tierra está huérfana"

When I Grow Up, I Want to Be a Football Player

                     

                                                                     

Και το ερώτημα είναι, ή μάλλον τα ερωτήματα είναι: τι αμοιβή πρέπει να έχει αυτός, είναι πολλά τα λεφτά που παίρνει, αξίζει να παίρνει αυτά τα λεφτά;

Αυτό το θέμα συζήτησης κουβεντιάστηκε σε ένα χώρο εργασίας μεταξύ των εργαζομένων, Έλληνες εργαζόμενοι της Αθήνας του 2014 με  ταβάνι 700 ευρώ το 8ωρο.

Η κουβέντα φυσικά ξεκίνησε πιο συγκεκριμένη και αφορμή φυσικά το παγκόσμιο ποδοσφαίρου.

Είναι πολλά τα λεφτά που παίρνουν οι ποδοσφαιριστές; Αξίζουν να παίρνουν τόσα, γιατί εμείς να παίρνουμε  σε ένα χρόνο αυτά που παίρνουν αυτοί σε μία εβδομάδα κλωτσώντας μία μπάλα.

Υπήρξαν αντικρουόμενες απόψεις πάνω σε αυτό, το κλίμα οξύνθηκε για λίγο,

Η παραγωγικότητα έπεσε για λίγο.

Φυσικά η κουβέντα δεν έβγαλε πουθενά αλλά τέθηκαν ωραία φιλοσοφικά ερωτήματα…

 Η μία άποψη:

Οι ποδοσφαιριστές προσφέρουν θέαμα, αρέσει στον κόσμο, ο κόσμος πάει στο γήπεδο, πληρώνει εισιτήριο, αγοράζει εφημερίδα, βλέπει τις ακριβοπληρωμένες διαφημίσεις στις φανέλες των ποδοσφαιριστών, στο γήπεδο, στην τηλεόραση πριν τους αγώνες και φυσικά …. Παίζει στοίχημα.

Αυτό το τελευταίο είναι και το πιο σημαντικό. Ο τζόγος, η βαριά βιομηχανία του τζόγου ίσως είναι και ο λόγος ύπαρξης του επαγγελματικού αθλητισμού πλέον.

Αυτή ήταν η μία άποψη.

Η άλλη: «Οι ποδοσφαιριστές δεν θα έπρεπε να παίρνουν τόσα λεφτά». «Σαρέσει εσένα που πας στο γήπεδο και βλέπεις αυτούς που παίρνουν τόσα και εσύ τοσα».

Φυσικά και δεν ειπώθηκε ποτέ οτι ο Μέσι θα έπρεπε να παίρνει τα ίδια λεφτά με το Νικο από την παραγωγή β΄.

Έτσι στο σύστημα αυτό, της «ελευθερίας» της αγοράς ο Μέσι δεν μπορεί να πάρει τα ίδια με το Νίκο καθώς ο Μέσι παράγει πολύ περισσότερα από το Νίκο. Είναι πιο παραγωγικός, δεν κλωτσάει απλά μία μπάλα. Ο Μέσι παίρνει 20 εκκατομύρια ευρώ ,για παράδειγμα, το χρόνο και κάποιοι παίρνουν 20 τρισδισεκατομμυύρια από την «εργασία» του Μέσι. Ο Νίκος παίρνει 700 ευρώ το μήνα και μπορεί να παράγει υπεραξία για τον εργοδότη του 5000 ευρώ το μήνα.

Άρα, ίσως ο Μέσι να έπρεπε να πάρει ακόμα παραπάνω. Είναι και χαζοί οι ποδοσφαιριστές…

Και αυτό ειπώθηκε…     Ίσως και να είναι αλήθεια..

Manolis Hiotis

Πάει και η Κυριακή, και από Δευτέρα πάλι, πίκρα και σκοτάδι.

Ίσως το καθιερώσουμε, μουσικά post τις Κυριακές, αν συμφωνεί βεβαίως και ο Ρόμπι.



Μανώλης Χιώτης......

1936

 Τη χρονιά αυτή πεθαίνουν 6 πρώην πρωθυπουργοί της Ελλάδας.

 Ο Κονδύλης, ο Βενιζέλος και μετά ο Δεμερτζής. Αυτοί οι 3 θάνατοι δίνουν την έμπνευση στο Μάρκο να γράψει ένα τραγούδι. Το γράφει λοιπόν και το τραγουδάει πριν τον προλάβει η λογοκρισία του Μετάξα.

Μετά από τη δημιουργία του τραγουδιού πρόλαβαν και πεθάναν άλλοι 3 την ίδια χρονιά, ο Τσαλδάρης, ο Ζαΐμης και ο Παπαναστασίου....

Σήμερα είναι Κυριακή.....

 Σήμερα είναι Κυριακή και πίνουμε απ’ το πρωί. Αυτό είναι το αγαπημένο γηπεδικό σύνθημα. Βέβαια  η αλήθεια είναι οτι δεν είμαστε συχνοί επισκέπτες των γηπέδων αλλά αυτο το σύνθημα μας  εκφράζει,  μερικώς.

 Έτσι, Κυριακή σήμερα, αγαπημένη μέρα. Προτιμήσαμε να την περάσουμε πιο ξεκούραστα, εσώκλειστοι, πήραμε την εφημερίδα μας, την πληρώσαμε εις διπλούν (μας άρεσε το ένθετο περιοδικάκι) φτιάξαμε το καφεδάκι μας  και η αλκοόλη περιμένει στο ψυγείο.

Και αντί να είμαστε σε καμία παραλία και να θαυμάζουμε το απέραντο γαλάζιο, είμαστε μέσα σ το laptop και από το παράθυρο βλέπουμε 14 κέραιες τηλεόρασης και 9 ηλιακούς θερμοσίφωνες.

Δεν πειράζει όμως, το καλοκαίρι έχει ψώμι μπροστά του, μέσα σήμερα, καφεδάκι, αλκοόλες και τραγουδάκια......

Και μιας και είπαμε, Κυριακή και εσώκλειστοι......

World War 1

Just pictures

 Frank Hurley/Getty 

www.famhist.us

Gassed, John Singer Sargent (1919)

Red cross during war

www.worldwarone.it

Hulton Archive/Getty Images

                                                                             wikipedia

Νοnstop Xαρούλα

Λίγο η καλοκαιρινή ραστώνη, λίγο οι συνεχόμενοι αγώνες του μουντιάλ και έχω παραμελήσει το castus. Ευτυχώς το αφεντικό είναι στις καλές του και δεν γκρινιάζει πολυ.

Σήμερα η μέρα κανονικά πρέπει να αφιερωθεί σε λάτιν ρυθμούς λόγω των ματς που παίζουν μόνο νοτιοαμερικάνικες χώρες, αλλά εμείς θα επιμείνουμε σε ελληνικά ακούσματα, φανερά επηρεασμένοι από το διαφημιστικό της ΝΕΡΙΤ για τον αυριανό αγώνα των δικών μας. Τόση Αλεξίου μαζεμένη, ούτε στις εποχές της δόξας του Μελωδία δεν ακούγαμε...

Νοnstop Χαρούλα λοιπόν και ες αύριον τα σπουδαία.

https://www.youtube.com/playlist?list=PL4C75C6EA6979ABA0

Greece vs Costa Rica

      

Τελείωσε η πρώτη φάση του Παγκοσμίου κυπέλου και στην επόμενη φάση θα συναντηθούν δύο ομάδες που ίσως αποτελούν έκπληξη για πολλούς: Η Ελλάδα και η Κόστα Ρίκα.

Δύο χώρες με πολύπλοκη γεωγραφία αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά η μία με την άλλη.

Από τη μία η Ελλάδα, χώρα που ενώνει τρεις ηπείρους και από την άλλη η Κόστα Ρίκα, χώρα που χωρίζει δύο ωκεανούς και ενώνει Βόρεια και Νότια Αμερική.

Δύο χώρες με πλούσια εδάφη αλλά και αρκετά όμορφα, που προσελκύουν πολλούς επισκέπτες, και παρ' ολ' αυτά έχουν καταφέρει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού τους να είναι φτωχό.

Η Costa Rica λοιπόν, χώρα της Κεντρικής Αμερικής που το όνομα της στα ισπανικά σημαίνει "πλούσια ακτή" συνορεύει από το βορά με τη Νικαράγουα και από το νότο με τον Παναμά.

Έχει πληθυσμό γύρω στα 4.5 εκατομμύρια με επίσημη γλώσσα τα ισπανικά καθώς το 1502 την "επισκέφθηκε" ο Κολόμβος.

 H Κόστα Ρίκα κέρδισε την ανεξαρτησία της από την Ισπανία  την 15η Σεπτεμβρίου του 1821 !!

Ο κοσταρικανός εμφύλιος πόλεμος ήταν το πιο αιματηρό επεισόδιο της ιστορίας της Κόστα Ρίκα τον 20ο αιώνα. Διήρκεσε 44 ημέρες (από τις 12 Μαρ με 24 Απρ, 1948!!), κατά τον οποίο περίπου 2.000 άνθρωποι πιστεύεται ότι έχασαν τη ζωή τους.

Ο καφές και η μπανάνα είναι τα δύο σημαντικότερα προϊόντα της οικονομίας από τον 19ο αιώνα.

ΥΓ.  Στο Πανεπιστήμιο είχα ένα συμφοιτητή από την Κόστα Ρίκα. Δεν θυμάμαι το όνομά του, όλοι τον φωνάζαν " Κόστα Ρίκα".

Misirlou

Ίσως το πιο γνωστό ελληνικό τραγούδι με πάρα πολλές διασκευές και εκτελέσεις από Έλληνες και ξένους. Πιο διάσημη αυτή του Dick Dale που έγινε soundtrack στην ταινία Pulp   Fiction αλλά και η διασκευή των Black Eyed Peas, Pump it.

Ο τίτλος «Μισιρλού- Misirlou» προέρχεται από την αραβική λέξη Misr που σημαίνει Αιγύπτια.
Το τραγούδι μιλάει για τον  έρωτα  ενός χριστιανού για μία μουσουλμάνα Αιγύπτια, δύσκολα πραμάτα για την εποχή.

Πολύς λόγος έχει γίνει για αυτό το υπέροχο τραγούδι και ιδίως για την καταγωγή του.

Ηχογραφήθηκε το 1925 στην Αμερική  από τον Τίτο Δημητριάδη. Η σύνθεση  του τραγουδιού πιθανολογείται ότι έγινε στη Μικρασία από κάποιον άγνωστο τραγουδοποιό, αν και ο Ελληνοαμερικάνος μουσικός Νίκος Ρουμπάνης εμφανίζεται ως συνθέτης του τραγουδιού....

Male chauvinism.....nothing without a woman or a girl.

                           

                            “It's a Man's Man's Man's World”

                                          James Brown | 1966

Playing on the title of the 1963 comedy blockbuster flick It's a Mad Mad Mad Mad World, James Brown's song began its musical life as the single "I Cried," by Tammi Terrell, released on his Try Me Records label, before he used the same dramatic melody for his own classic. The lyric concern male dominance with a caveat -- "that it would be nothing without a woman or a girl." The idea for the song was sprung from something Brown's then-girlfriend Betty Jean Newsome said. "And riding along in the car, I wrote 'It's a Man's World,' but I let her have a piece, because that is where the idea came from," said Brown about sharing the songwriting credit with Newsome. Its tenderness is also evidenced by the number of men and women who've seen fit to record it since.

[http://www.rollingstone.com]

Σε λίγο διαφορετικό ύφος από το προηγούμενο post.

Ένα πολύ ωραίο τραγούδι του James Brown και της Betty Jean Newsome που πολλοί το κατέκριναν για σεξιστικούς στίχους που εξυμνούν τον ανδρικό σωβινισμό...