Χειμωνιάτικο ποστ.

Παρέα με τις ωραίες ζεστές μέρες του Σεπτεμβρίου, τις εκλογές και τις συναυλίες τελειώσανε και ένα σωρό αυταπάτες. 

Μία από αυτές είναι οτι ο Βενγκέρ έχει και δεύτερο λόγο ύπαρξης εκτός από το να κάνει κατά καιρούς μάγκα τον γαύρο.

Μία δεύτερη είναι οτι ο Πάνος Καμμένος θα σοβαρευτεί στοιχειωδώς ( http://luben.tv/blogosphere/dailyviral/63426 ) .

H τρίτη και πιο φαρμακερή είναι η περίτρανη επιβεβαίωση των στίχων του Βάρναλη : "Aπ'τα τσακάλια δε γλιτώνεις με ευχές και παρακάλια..."

Καλό μας χειμώνα και ραντεβού στα συνηθισμένα μέρη.

Ξεχού

Kι ενώ ο ρυθμός των δημοσιεύσεων στο μπλογκ πλέον έχει αρχίσει να συγκρίνεται με τον μεταβολισμό του Σοφοκλή Σχορτσιανίτη, ας ανεβάσουμε κανά τραγουδάκι τουλάχιστον για το ξεχού...

Ίσως ποστάρουμε τίποτα προεκλογικό αν βρούμε χρόνο και όρεξη, αν και η πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο προσεγγίζει τα ποσοστά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ...

Περί ειρωνίας...

Η ειρωνία σαν έννοια, καμιά φορά είναι λίγο δύσκολο να γίνει αντιληπτή από όλους. Πολύς κόσμος σήμερα δεν θα καταλάβει το γιατί είναι ειρωνική σύμπτωση η επέτειος 10 χρόνων από τον θάνατο του Μανόλη Αναγνωστάκη να συμπίπτει με τη μέρα που προπαγανδίζεται το πρώτο ιστορικά "αριστερό" μνημόνιο. Η μέρα της επίσημης λήξης κάθε ελπίδας (για όποιον ήλπιζε ακόμα δηλαδή) ίδια μέρα με το θάνατο του "ποιητή της ήττας". Κι ας μην την παραδέχτηκε ποτέ, όπως έγραψε και ο ίδιος σε ένα από τα πιο γνωστά του ποιήματα...

Και τι γίνεται τώρα;

Η απάντηση δίνεται σε ένα τετράστιχο ενός άλλου από τα πιο γνωστά του ποιήματα...

Κι οἱ σύντροφοί τους φτύνανε καὶ τοὺς σταυρῶναν
Κι αὐτοί, γαλήνιοι, τὸ δρόμο παίρνουνε π᾿ ἄκρη δὲν ἔχει
Χωρὶς τὸ βλέμμα τους νὰ σκοτεινιάσει ἢ νὰ λυγίσει

Ὄρθιοι καὶ μόνοι μὲς στὴ φοβερὴ ἐρημία τοῦ πλήθους.

υγ. Την ειρωνία σχετικά με την άλλη επέτειο θανάτου της σημερινής ημέρας είναι σίγουρο πως θα την καταλάβουν πολλοί περισσότεροι...

5 μήνες μετά

Αρχές Σεπτέμβρη ήταν το τελευταίο ποστ από το αφεντικό, το παραμελήσαμε το (άκρως επιτυχημένο) μπλογκ είναι η αλήθεια...

Συνεχίζουμε από εκεί που τελειώσαμε λοιπόν, καλή χρονιά να έχουμε. Ευτυχώς, ζούμε σε αν μη τι άλλο ενδιαφέροντες καιρούς και δεν θα δυσκολευόμαστε να βρίσκουμε υλικό για σχολιασμό.

υγ. Η ανακοίνωση για την κοπή της πίτας από τη διεύθυνση του ιστολογίου έχει αργήσει χαρακτηριστικά και όλοι φοβούνται περαιτέρω περικοπές, παρ'ολ'αυτά φήμες πως αντί για βασιλόπιτα θα κοπεί σπανακόπιτα της γιαγιάς κρίνονται κακόβουλες και αναληθείς.

υγ2. Το φλουρί θα είναι σίγουρα δραχμή πάντως.

υγ3.

Καλό χειμώνα

Καλησπέρα σε όλο τον κόσμο.

Καλό χειμώνα.

Μερικοί αρέσκονται να λένε καλό φθινόπωρο. Δεν τους αρέσει να ακούνε τον Σεπτέμβρη ευχές για καλό χειμώνα. Μάλλον πέρασαν καλά το καλοκαίρι.

Λες και ποτέ ευχόμαστε καλή άνοιξη.

Για άλλους καλή χρονιά. Για πολλούς οι αλλαγές στη ζωή τους ξεκινούν το Σεπτέμβρη μαζί με τα σχολεία και όχι το Γενάρη που μετά από μερικές μέρες αργίας και γιορτών τα πράματα συνεχίζουν από εκεί που τα αφήσαμε.

Καλή χρονιά λοιπόν, σχολική, ακαδημαϊκή, εργατική και ό,τι άλλο...

14 Αυγούστου 1954

Σε τούτη την πατρίδα τί γυρεύω,
με μισθοφόρους και πραιτωριανούς,
τη δόξα σου γονατιστός να ζητιανεύω,
και να χτυπώ την πόρτα σου στους ουρανούς,

Σαν ψίχουλα είναι τούτα τα στιχάκια,
από συμπόσια και ξενύχτια ποιητών,
τα ψυθιρίζουν οι χαφιέδες στα σοκάκια,
εκεί που πάω σαν το ψάρι να πιαστώ,

Κινήσαμε για μακρινό ταξίδι
κι η νύχτα φαρμακώνει τα φιλιά
ποιος κόσμος μας κρατάει και ποιο σανίδι
απόψε που δικάζουν τον Πλουμπίδη.
Οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά.

Πως πέρασαν οι μέρες

O Ρόμπι επέστρεψε στην πρωτεύουσα, ο πρόεδρος ετοιμάζει βαλίτσες για Καραιβική, το μπλογκ χιλιάρισε, η Πανάθα αποκλείστηκε, το φεγγάρι γέμισε και επιτέλους ο δεκαπενταύγουστος είναι προ των πυλών.

Μέχρι τότε χαλαρώνουμε και ευχόμαστε καλές διακοπές σε όσους δεν έχουν πάει ακόμα.

Και καλό χειμώνα σε όσους γυρίσαν ήδη στην μεγάλη πόλη (καλή ώρα).