Άνω Σύρος
Η πρώτη πόλη! Η πανέμορφη μικρή, γραφική, μεσαιωνική πολιτειούλα είναι απλωμένη στο κεντρικό λόφο του νησιού που στεφανώνεται από την εκκλησιά του Άγιου Γεωργίου, την καθολική.
Η ίδρυση και η ζωή στην πόλη είναι στενά συνδεδεμένη με την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα.
Το 1207 όταν οι Σταυροφόροι κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη, ο Βενετός Μάρκος Σανούδος καταλαμβάνει στ’ όνομα του Δόγη της Βενετίας Ερρίκου Δάνδολου τις περισσότερες από τις Κυκλάδες και τη Σύρο και ιδρύει το περίφημο Δουκάτο της Νάξου.
Έτσι μετά από πολλούς αιώνες που η Σύρος είναι σχεδόν άσημη και αραιοκατοικημένη, αυτό το βραχονήσι των 84 τετραγωνικών χιλιομέτρων, αποκτά κατοίκους και δημιουργεί τον πρώτο οικισμό, έναν οικισμό που από άγνωστη αιτία κατοικείται από ένα σχεδόν συμπαγή καθολικό πληθυσμό.
Με τους βράχους και τις πέτρες που υπάρχουν σε κάθε τετραγωνικό μέτρο γης, οι Συριανοί παλεύουν από αιώνες τώρα. Πουθενά αλλού η γη δεν έσφιξε με τόσο πείσμα τα δόντια της, όσο σ’ αυτό το νησί. Άλλα και ποτέ άλλοτε άνθρωποι δεν πολέμησαν τόσο επίμονα όσο οι Συριανοί χωρικοί. Άνθρωποι και γη στάθηκαν αντιμέτωποι και αναμετρήθηκαν. Νίκησαν οι Συριανοί!
Βρήκαν νερό, φύτεψαν δέντρα και σκόρπισαν λαχανόκηπους στους λίγους κάμπους. Κι έζησαν και συντηρήθηκαν και το πιο σημαντικό είναι ότι οι κάτοικοι κίνησαν το ενδιαφέρον του βασιλιά στης Γαλλίας που έβαλε το νησί υπό την προστασία του.
Με την κατάλυση του Βυζαντίου από τους Φράγκους, η Σύρος υπάγεται στην Ενετική κυριαρχία. Οι Ενετοί επιχείρησαν να επιβάλουν στο νησί φεουδαρχικό διοικητικό και οικονομικό σύστημα αλλά απέτυχαν. Οι χρόνοι της Ενετοκρατίας σφραγίζονται από συνεχείς διαμάχες μεταξύ διαφόρων Φράγκων ηγεμόνων που διεκδικούσαν την κυριαρχία των νησιών. Οι πειρατικές επιδρομές που ακολούθησαν σφοδρές σ’ όλο το αιγαίο, έπληξαν και τη Σύρο, παρ’ όλο που το νησί απολάμβανε την προστασία των δυτικών δυνάμεων και κυρίως της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Ο καθολικός κλήρος είχε μεγάλη πολιτική και οικονομική δύναμη στο νησί.
Η διαρκώς αυξανόμενη κυριαρχία των Τούρκων στο αιγαίο, έγινε πια καθεστώς και στη Σύρο στα μέσα του 16ου αιώνα, οπότε και οι τουρκοενετικές συγκρούσεις κλίνουν υπέρ της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το 1537 η Σύρο καταλαμβάνεται από τους Τούρκους. Η τουρκική διοίκηση στο νησί περιοριζόταν πάντα στην είσπραξη φόρων, ενώ παράλληλα είχε αρχίσει να αναπτύσσεται και η αυτοδιοίκηση. Οι κάτοικοι του νησιού υφίσταντο επανειλημμένες επιδρομές από τους Φράγκους πειρατές που βρίσκονταν σε διένεξη με τους Τούρκους.....
[Πηγή: http://hellas.teipir.gr]
Ο Μάρκος γράφει αυτό το υπέροχο τραγούδι για μία φραγκοσυριανή:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου